Image Map

Overbevolkt Camp De La Linière brandt grotendeels af. 1500 mensen geëvacueerd.

In de vooravond van maandag 10 april 2017 herleidde een hevige brand Camp De La Linière tot een hoop as.  Tientallen houten shelters brandden in mum van tijd één voor één af.  Van de grote gemeenschappelijke shelters, waar telkens tussen de 35 en 70 mensen sliepen, blijft enkel een hoop puin over.  ‘Terwijl mensen hun shelters probeerden te blussen, werden andere in lichterlaaie gestoken.  ‘Het zogenaamde eerste humanitaire vluchtelingenkamp staat al maanden onder druk door de overbevolking en de lucratieve praktijken van mensensmokkelaars’, zegt Patrick Legein, vervangend woordvoerder van vzw Humain.  

 

De aanleiding van de brand waren twee incidenten die in de vooravond plaatsvonden tussen twee verschillende groepen.  Tijdens het gevecht raakten 6 personen gewond, waarvan één zwaargewond. Een tweede incident, waarbij opnieuw een gewonde viel, zorgde voor een vonk in het kruitvat, waarop het kamp in lichterlaaie gezet werd. 1500 mensen werden geëvacueerd en overgebracht naar de dichtstbijzijnde sporthal.
 

Van slijktenten naar overvolle beestenhokken

Het kamp staat al maanden onder grote druk.  Door het nijpend tekort aan veilige slaapplaatsen, voeding, elektriciteit en warm water is de spanning al lang voelbaar.   Kwetsbare families moesten er noodgedwongen verblijven in kleine houten hokken.  Eind maart 2017 verbleven er 1500 mensen in het kamp, waarvan 150 vrouwen en 300 kinderen, waarvan 100 niet-begeleide minderjarigen.  Ze werden ondergebracht in 291 shelters,  dat zijn er 93 minder dan exact één jaar geleden.  De shelters werden in het najaar van 2016 weggenomen omwille van het uitdoof-effect dat men wilde hanteren.  Het aantal bewoners daalde in juni 2016 naar 634 en kende een forse stijging na de ontmanteling van ‘De Jungle’ in Calais op 24 oktober 2016.  In slechts een paar dagen tijd kwamen er zo’n honderden mensen in het kamp bij.  Onder hen mensen die naar het kamp werden gestuurd omdat alle plaatsen in CAO’s (Centres d’Acceuil et Orientation des Migrants) volzet waren rond die tijd.  Begin januari 2017 telde het kamp 1320 mensen.  


Op geen enkele manier werd toen extra hulp geboden om de opvangcapaciteit te verhogen.  Verschillende gezinnen en alleenstaanden deelden toen al shelters met vele anderen, vaak onbekenden voor elkaar.  Aangetaste shelters door houtrot en schimmels die 7 tot 9 personen huisvesten vormden al langer geen uitzondering.  De vier gemeenschappelijke keukens die dienst deden als slaapzalen lagen overvol.  Per shelter lagen er zo’n 50/70 mensen naast elkaar, vaak uitgeput, wanhopig en totaal ontredderd.  Ze sliepen er zij aan zij of al zittend.  Zowat alle mensen die we de afgelopen maanden spraken, kloegen van slapeloosheid en hebben fysieke klachten door het gebrek aan menswaardige accommodatie.  Vzw Humain trok in januari 2017 aan de alarmbel toen de  situatie onhoudbaar werd en pleitte voor een totale evacuatie nadat 29 mensen bevangen werden door koolstofmonoxidevergiftiging.  
 

De Franse overheid stimuleert wanpraktijken door toegang tot humanitaire hulp te ontzeggen

Mensensmokkelaars hebben al altijd een sterke poot in Camp De La Linière.  Ze zijn er altijd in geslaagd om onder het toeziend oog van de Franse overheid vluchtelingen te intimideren en te ronselen.  Sinds februari 2017 werden zo’n 1300 gele polsbandjes verdeeld via de shelters.  Wie geen polsbandje had, kon die kopen aan mensensmokkelaars.  De bedragen varieerden tussen €30 en €200 voor een bandje, afhankelijk van de  nationaliteit die men heeft.  Afghaanse mensen moeten steeds een pak meer betalen dan de Koerden, doordat de mensensmokkel en wanpraktijken in Camp De La Linière volledig in handen is van Iraakse Koerden.  Het hele systeem van polsbandjes zorgde voor frustratie, wrevel en onmacht.  Hierdoor werd bepaald wie recht heeft op humanitaire hulp en wie niet.  En dit onder het oog van de Franse overheid, stadsmedewerkers en aanwezig beveiligingspersoneel die meermaals aan hebben gegeven weet te hebben van de algemene problematiek.  
 

In oktober/november 2016 werd er al een gelijkaardig systeem toegepast, maar dan met blauwe rubberen polsbandjes, waarvan er 400 in omloop waren.  Door de enorme toevloed aan ‘nieuwkomers’ eind 2016, werd het systeem tijdelijk afgeschaft, hoewel de communicatie tussen de medewerkers van de security en Afeji niet éénduidig bleek.  Baby’s, kinderen, tieners, vrouwen en niet-begeleide minderjarigen die opeengepakt leven in een houten rottend hok onder een plastieken dak, bevangen van schimmels, vol dekens met schurft,... Dergelijke mensonwaardige levensomstandigheden zijn compleet ongeschikt om hen te beschermen tegen de bedreigingen, geweldplegingen, weersomstandigheden…’.  
 

Nu het kamp afgebrand is en allicht totaal onbewoonbaar, uiten we vanuit vzw Humain onze grote bezorgdheid en pleiten we harder dan ooit voor een humane opvang voor mensen op de vlucht. Er moet een absolute topprioriteit komen voor het beschermen van alle mensen in Camp de la Linière: kinderen, niet-begeleide minderjarigen, (zwangere) vrouwen, mannen en personen met een handicap . Zij moeten dringend fysiek en psychologisch beschermd & bijgestaan worden op een plaats waar ze veilig en specifiek worden begeleid en opgevangen, met een onvoorwaardelijke ondersteuning.
 

 

Gepubliceerd op 11/04/2017 door Patrick Legein
Foto: Bob Van Mol

 

 

Achtergrondinformatie

Camp De La Linière kwam er op 7 maart 2016 ter vervanging van het geïmproviseerde kamp Jungle Du Basroch, in Grande Synthe, deelgemeente van Duinkerke.  Camp De La Linière kwam er na aanhoudende druk van Belgische, Franse en Britse burger- en vrijwilligersorganisaties.  Op het einde van januari 2016 leefden er ongeveer 3000 vluchtelingen op een verzonken stuk bouwgrond, een openlijke dumpplek waar alles in handen was van smokkelaars die geld verdienden door het recupereren van gedoneerd materiaal, voeding en kleding en door het verhuren van een ‘standplaats’ tot zelfs de toegang tot douchen ontzegden in ruil voor geld of diensten in natura.
 

Ze verbleven er in kleine tentjes, onder dekzeilen en precaire hutjes die wegzakten in een drek van modder, afval en uitwerpselen.  De hulp kwam uitsluitend van bezorgde, verontwaardigde en verontruste burgers en burgerinitiatieven, vnl Britten en Belgen.  In deze noodsituatie van leed en ontbering waren het vrijwilligers die er in de extreem zware materiële en emotionele omstandigheden hulp boden aan de mensen in het kamp. Er werd op geen enkele manier medewerking gekregen van de Franse Overheid, integendeel, humanitaire basishulp zoals hout, dekens,... werden pertinent geweigerd door de massaal aanwezige ordediensten in de woonwijk.

Gepubliceerd op

Deel dit bericht via sociale media