Image Map

Opvangcentra Grande-Synthe ontruimd, honderden mensen spoorloos

Grande-Synthe 13/04/2017 - Donderdag in de vooravond gaf de prefect van Nord-Pas de Calais de opdracht om alle tijdelijke opvangplaatsen te sluiten waar sinds afgelopen dinsdag zo’n 600-tal personen verbleven nadat Camp De La Linière compleet vernield werd door een grote brand. Honderden anderen verdwenen de avond van de brand van de radar. Vandaag werden, in opdracht van prefect Michel Lalande de drie sporthallen volledig ontruimd. Om 16u hadden alle mensen, op enkele gezinnen en niet-begeleide minderjarigen na, de drie centra verlaten.  

Hulporganisaties treden opnieuw in actie, overheid zet wegjaagbeleid verder
De chaos was compleet toen het nieuws verspreid werd dat iedereen het complex binnen de twee uur diende te verlaten. De opties waren dan ook niet bijzonder uitgebreid, ofwel stapte je op de bus richting CAO (Centres d’Acceuil et d’orientation) ofwel verdween je.  Wie op de bus stapte richting Troyes, La Rochelle, Esperaza, Aniche, Douai, Aisne, Laon, Bordeaux of Essomes-sur-Marne... begroef volgens velen meteen het laatste sprankeltje hoop richting VK.  Onder toeziend oog van de prefect en burgemeester Câreme vertrok de laatste bus richting Bordeaux.  Enkele gezinnen en alleenstaande mannen waren nog ingestapt, andere zaten wezenloos voor zich uit te staren op een stukje groen naast het schooltje Victor Hugo.

Khamal, een 17-jarige jongen met autismespectrumstoornis, loopt doelloos weg en weer, hij maakt schoppende bewegingen tegen de boordsteen van het voetpad.  Hij staat vlak aan de sporthal waar hij de voorbije twee dagen noodgedwongen moest verblijven.  We spreken meteen de prefect aan en de burgemeester, dat ze toch weet hebben van het Dubs-Amendment en dat de jongen recht heeft om onmiddellijk van hulp voorzien te worden, gezien zijn oom in het VK woont.  Iemand van Afeji komt de jongen ter hulp snellen, maar Khamal weigert en zegt: ‘Ik vraag jou al 10 maanden hulp, ik heb jou al 4 keer mijn verhaal gedaan.  Telkens zei je dat je niks kon doen en net vandaag kan dat dan wel?

In het gymcomplex ‘Alert Costenoble’ in Craywick, waar dinsdag zo’n 200 Afghanen werden opgevangen, was rond 14u30 niemand te bespeuren.   Op het ogenblik dat ze er maandagnacht werden ondergebracht waren de basisvoorzieningen zo goed als onbestaande.  De Afghaanse mensen konden onmogelijk langer blijven op een locatie waar slechts 1 douche aanwezig was.  In de loop van de dag keerden zij terug naar Camp De La Linière waar ze de toegang werden ontzegd door de ordediensten.   Waar deze mensen op dit ogenblik verblijven is compleet onduidelijk.

 

Zowel de prefect als de burgemeester liepen de afgelopen dagen weer hoog op met deze humanitaire maatregelen op maat van de mensen. Vanuit vzw Humain vinden we ze echter geen voorbeeld, net omdat het eigenlijk een doodgewone en vooral normale menselijke reactie is om mensen in nood te helpen, zegt Patrick Legein, plaatsvervangend woordvoerder van vzw Humain.  Dat het moed en energie vraagt, dat zullen we niet ontkennen.  De moed en de voorbeeldige inzet komt er vooral door  niet-aflatende dagdagelijkse inzet van vele vrijwilligers en hulporganisaties.  Het zijn zij die, net als de voorbije maanden, opnieuw massaal veel dekens, slaapzakken, voeding en  basismiddelen brachten.  De afgelopen twee dagen werden de maaltijden zelfs voorzien door vrijwillige hulporganisaties. Uit noodzaak, omdat mensen anders niks te eten hebben,  zegt Sylvie van The Refugee Community Kitchen.

 

Gebrek aan structurele oplossing bestendigt mensensmokkel

In de sporthal ontmoeten we Maywand, hij vertrok gisteren nog richting CAO, maar keerde vanmorgen vroeg al terug omdat hij compleet ondersteboven was over de manier hoe hij er werd onthaald.  Geen enkele vorm van communicatie en een groot gebrek aan informatie.  In de 24 uren die hij er verbleef, krijg hij geen enkele maaltijd aangeboden en was hem nog geen bed toegezegd.  ‘En dus moet ik hier in Frankrijk asiel aanvragen?’, zegt hij cynisch. Maywand is niet alleen.  We ontmoetten vanmiddag nog twee andere mensen, waaronder één niet-begeleide minderjarige jongen met gelijkaardige ervaringen.  

Wie niet op de bus richting CAO vertrok, gaf als voornaamste reden geen enkel vertrouwen te hebben in de Franse Overheid.  Ondertussen werden druk plannen gesmeed voor de bouw van een nieuwe jungle.  Iemand liep rond met een lijst, schreef namen op van kandidaten en noteerde het aantal familieleden.  Op de lijst stonden inmiddels 141 personen.  We zagen hoe gezinnen geld betaalden om een plek te krijgen in de nieuwe jungle.  Het werd opnieuw pijnlijk en zichtbaar duidelijk hoe hard de grip van mensensmokkelaars is op de uiterst kwetsbare gezinnen door de Engelse droom levendig te houden’, besluit Legein. In de vooravond vertrok dan ook een grote groep met families, kinderen, jonge mannen en niet-begeleide minderjarigen richting een nieuw ‘Niemandsland'.  De staatspolitie, de gendarmerie, politici en stadsmedewerkers stonden erbij en keken vooral de andere richting op.


De kortetermijnvisie, het wegjaagbeleid en het gedogen van mensensmokkel door de Franse overheid blijkt zich alvast opnieuw te laten aftekenen in een nog grotere humanitaire puinhoop, aldus Legein.
 

 

Gepubliceerd op 13/04/2017 door Patrick Legein

Foto's: vzw HUMAIN

 

 

Deel dit bericht via sociale media