Image Map

Opnieuw uitzichtloze situatie voor honderden mensen in Calais

Drie maanden nadat duizenden mensen uit Calais werden weggebracht naar CAO’s in heel Frankrijk, keerden al honderden mensen terug naar de Noord-Franse stad. Er worden steeds meer groepjes mensen waargenomen in en rond het centrum van Calais. Dagelijks komen tussen de 50 en 150 mensen toe in Calais. Dit gaat vooral over jonge mensen en zelfs niet-begeleide minderjarigen die teleurgesteld terugkeren uit de CAO’s. Zij kregen de boodschap dat ze op geen enkele manier toegang tot het Verenigd Koninkrijk kunnen krijgen, ondanks de belofte van de Britten dat het 1000 minderjarigen zou opvangen.  Onder hen een grote groep kwetsbare kinderen wiens familie zich al in Groot-Brittannië bevindt.  
 
Voor veel jongeren is dit een heel grote teleurstelling, omdat ze dachten dat het slechts een kwestie van tijd was dat ze hun familie zouden terugzien. Van de 1934 NBM, werden er tot op heden slechts 750 door de UK aanvaard. De ontgoocheling voor deze kinderen en jongeren is zo groot dat ze dus beslissen terug te keren naar Calais om er opnieuw terecht te komen in zeer precaire en moeilijke levensomstandigheden. Daarnaast komen ook nog steeds nieuwkomers die net werden ‘gedropt’ door mensensmokkelaars, niet wetend waarheen sinds de ontruiming van de zogenaamde ‘jungle’. Ze zoeken hun plek in verlaten panden, in nabijgelegen parkjes of zoeken beschutting onder de pijlers van de pier, of op straat. Dit met ijskoude temperaturen en zonder enige vorm van bescherming. Ze trachten zich ‘s nachts warm te houden met een deken en een vuurtje en zijn onderhevig aan alle mogelijke gevaren die hiermee gepaard gaan. Gaande van ziekte en honger, tot uitbuiting door mensenhandelaars. 
 
Nalatigheid van Franse en Britse overheid zorgt voor ontstaan Noord-Franse kampen

De manier waarop de ordediensten kost wat kost nieuwe kampen en kraakpanden trachten te voorkomen, baart vzw Humain grote zorgen. Sinds kort worden helikopters uitgerust met infraroodcamera’s om actief mensen op te sporen die zich verschuilen. Ze worden weggejaagd zodra ze een plek vinden om te slapen. Deze inhumane tactiek toonde in het verleden ook al aan geen enkele meerwaarde te bieden. Het afnemen van een deken en een stuk brood zal mensen op de vlucht niet tegenhouden om van de geografische ligging van Calais gebruik te maken om een oversteek te wagen. En niet iedereen wil die oversteek maken, veel mensen die verblijven in de straten en in de kampen van Noord-Frankrijk willen asiel aanvragen in Frankrijk of omringende landen. Door beperkte plaatsen in CAO’s en gebrekkige informatie worden mensen gedwongen in precaire omstandigheden te leven. De situatie in Calais is hierdoor opnieuw vergelijkbaar met die van 5 jaar geleden, toen er op deze manier ook verschillende kleinere kampen ontstonden.  
 
Deze kampen moeten kost wat kost vermeden worden, vindt ook vzw Humain, maar het antwoord ligt niet in geweld en repressie. De Noord-Franse kampen worden mede in stand gehouden doordat zowel het Verenigd Koninkrijk als Frankrijk geen structurele en menselijke acties ondernemen.  Alle mogelijke middelen worden ingezet om aan mensen op de vlucht duidelijk te maken dat ze niet gewenst zijn. Zo liet bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk een 4 meter hoge en duizend meter lange betonnen muur bouwen op het grondgebied van Calais. De muur, met het hallucinante prijskaartje van 2,7 miljoen euro, werd gebouwd om de snelweg van de jungle af te snijden. De muur werd zelfs pas afgewerkt twee maanden na de ontmanteling van de jungle, terwijl al duizenden mensen waren weggebracht naar opvanginitiatieven over gans Frankrijk. Het bedrag, gespendeerd aan die muur, is voldoende om een jaar lang 300 mensen op de vlucht te huisvesten en te ondersteunen in Groot-Brittanië. Het was een beter en menswaardiger antwoord geweest op de jarenlange nalatigheid van beide overheden. 
 
Gepubliceerd op 02/02/2017 door Patrick Legein & Sarah Verhofstadt
 
Deel dit bericht via sociale media