Minimale opvang voor slechts de helft van de vluchtelingen in Duinkerke

Stagnatie die mensenrechten onwaardig is
150 mensen verblijven sinds een paar dagen in een lokaal Sportcentrum van Grande-Synthe om te overnachten en tot rust te komen.  Het gaat om de helft van het totaal aantal mensen dat zich momenteel in het natuurdomein van Puythouck bevindt. De meest kwetsbaren zoals gezinnen met kinderen, niet begeleide minderjarigen en alleenstaande mannen kregen op die manier tijdelijk onderdak. Het gaat om Koerden, Afghanen en Syriërs. Alle mensen evenals de kinderen slapen er op dekens op de grond. Basisvoorzieningen zoals medische zorg of voedsel komen opnieuw van (erkende) hulporganisaties zoals Artsen Zonder Grenzen, Artsen van de Wereld, het Franse Rode Kruis, Gynaecologie zonder Grenzen, Tandartsen Zonder Grenzen en vzw Humain.

Wij zijn niet onder de indruk van dit opvanginitiatief.  Er is weinig verschil met het leven in het struikgewas.  Wie wel  een plaats kon bemachtigen heeft het warm, kan douchen en veilig overnachten. Structureel verandert er niets.  Het is bovendien onduidelijk hoe lang die maatregel van kracht is. De burgemeester van Grande-Synthe nam dit besluit in overleg met de Prefect nadat de temperaturen begin december onder nul gingen en het ging sneeuwen. Hulporganisaties hadden alarm geslagen: er werd gevreesd dat mensen zouden doodvriezen. Een nieuw kamp komt er niet, ondanks de poging van burgemeester Carême om een humane oplossing te voorzien. Tegen hem staan de staat, de prefectuur, Calais en enkele inwoners van Grande-Synthe.”

Geen plaats voor iedereen
Voor evenveel mensen is er helemaal geen plaats in het sportcentrum.  Elke dag staan tientallen mensen in de kou te wachten aan de ingang in de hoop om toegelaten te worden. Sommigen keren ‘s avonds noodgedwongen terug naar het natuurdomein, anderen slapen tegen de gevel van het Centrum onder dekens die ze toegestopt krijgen.  

De veiligheidsdiensten laten niemand binnen zonder toegangsbewijs.  Zoals overal in Frankrijk wil men vermijden dat smokkelaars vaste punten gebruiken om mensen te droppen, maar tegelijk wil de burgemeester oplossingen vinden voor de meest kwetsbaren die buiten moeten slapen. Wie nog tussen het struikgewas verblijft, wordt nog steeds opgejaagd door de politiediensten. Ook de toegang tot drinkbaar water werd daar afgesloten. Morele steun, voedsel en kledij komen alweer uitsluitend van hulporganisaties en burgers. Vzw Humain maakt zich zorgen over de gezondheid en de veiligheid van de mensen die al wekenlang buiten overnachten. Onze medewerkers deelden afgelopen weekend warme maaltijden en drinken uit voor 250 mensen. We organiseerden ook een activiteit voor de kinderen in het sportcentrum. Dat moet wel, want de mensen hebben soms 48u geen toegang tot voeding en drinkbaar water.

Nood aan een transitcentrum en veilige routes
De situatie kan zo niet blijven duren. Er is nood aan een degelijk transitcentrum in Noord-Frankrijk, net zoals in Parijs het geval is. Het zou een doorgang kunnen zijn voor mensen die vanuit België en Zuid-Frankrijk aankomen.  Daar kunnen ze even tot rust komen en zich in veiligheid informeren over hun opties. Soms worden mensen gedwongen overgebracht naar officiële opvangcentra om niet lang daarna weer te vluchten. Er is versterking nodig in de opvang en begeleidingsfuncties voor mensen op de vlucht.

Zolang Engeland er is en smokkelaars veel geld slaan uit het transport van mensen zullen vluchtelingen daar naartoe willen gaan en daar kun je niets aan veranderen. Het is ook noodzakelijk om het asielrecht te hervormen, de aanvragen te bespoedigen en de bescherming uit te breiden. De procedures vandaag zijn ontmoedigend en ongezond. Alleen door humanitaire routes te creëren tussen Europa en de landen van vertrek, kunnen criminele praktijken van smokkelbendes teruggedrongen worden. Dit moet samengaan met gedegen onderzoekswerk door politie-en justitiediensten. 

Op korte termijn kan een transitcentrum een oplossing zijn om de druk te kanaliseren van vluchtelingen die op de hele kustlijn leven in onwaardige omstandigheden. We verwachten dat ook Oostende binnenkort een dropplaats zal worden als de aangekondigde Ferrylijn met Groot-Brittanie van start gaat. Zowel Noord-Frankrijk als de Belgische kuststreek zijn gebaat met een degelijke opvang van deze migranten en vluchtelingen. Allemaal hebben ze een identiteit en een leven. Nu zijn ze veroordeeld tot  het doelloos ronddolen.”

17 vluchtelingen omgekomen in een poging om naar Groot-Brittannië te gaan
Een 22-jarige jongeman uit Irak die in Duinkerke overleeft, raakte vorige zondag levensgevaarlijk gewond nadat hij werd aangereden. De chauffeur, een Franse vijftiger pleegde vluchtmisdrijf, maar werd al snel opgespoord.  De week daarvoor overleed een 15 jarige niet-begeleide jongen uit Afghanistan na aanrijding met vluchtmisdrijf op de A16 in Calais.  De jongen, die op straat leefde, had bovendien een broer in het Verenigd Koninkrijk waardoor hij op een legale manier de oversteek had kunnen maken en dus niet zijn leven moest wagen door in een vrachtwagen te kruipen.

De voorbije twee jaar zijn er op de ring en op de A16 van Calais minstens 17 vluchtelingen omgekomen.   Door het voorzien van een veilige route ontneem je macht van mensensmokkelaars.  Daarnaast moet er toezicht komen op de naleving van het Dubs-Amendement en de Dublin III Verordening om jongeren met hun families te herenigen en in veiligheid te brengen.

Gepubliceerd op 29 december 2017 door Sofie D'Hulster en Patrick Legein
Foto's: Friese Landuyt  © vzw Humain

Deel dit bericht via sociale media