Image Map

Humanitaire catastrofe voor honderden vluchtelingen in Calais en Duinkerke

10 maanden geleden werd de Jungle in Calais ontmanteld en 6 maanden later brandde in Grande-Synthe het vluchtelingenkamp La Linière af.  Wie dacht dat daarmee de vluchtelingencrisis in Noord-Frankrijk van de baan was, heeft het mis. Honderden vluchtelingen zijn teruggekeerd en proberen momenteel te overleven in erbarmelijke omstandigheden. De overheid biedt geen enkele vorm van assistentie of bescherming maar kiest in de plaats daarvan voor een repressieve ‘wegjaagpolitiek’. 
 
In Calais zijn zo’n 500 mensen gestrand en in Grande-Synthe leven naar schatting tussen de 350 en 500 mensen in het bos van Puythouck. Een deel van de populatie is teruggekeerd uit de bestaande asielcentra, maar er is ook een groot deel nieuwe vluchtelingen die gestrand zijn na een lange tocht door Europa. Het gaat om Soedanezen, Eritreeërs, Afghanen, Koerden, Irakezen en mensen uit Iran.  Onder hen bevinden zich zo’n 30-tal jonge kinderen, enkele zwangere vrouwen en niet-begeleide minderjarigen.“Mensen zijn genoodzaakt buiten te overnachten in ‘jungles’ die ontstaan zijn door de complete afwezigheid van enige vorm van humane en structurele opvang aangeboden door de overheid. Sommigen slapen in tenten, anderen onder zelfgemaakte shelters van dekens en zeilen tussen de bomen. De autoriteiten trachten nieuwe kampen te vermijden en vernielen systematisch de plaatsen waar overnacht wordt. Dekens, materiaal en voeding worden elke dag onbruikbaar gemaakt met pepperspray. Bezittingen worden door schoonmaakbedrijven afgevoerd. Voor veel vluchtelingen die de taal niet spreken, zorgt die  aanpak voor angst en onzekerheid.” zegt Sofie D’Hulster, voorzitter van vzw Humain.  
 
Volgens Franse hulporganisaties is de situatie één van de ergste in 10 jaar. Het levert ook spanningen op met de lokale bewoners van Grande-Synthe en Calais die oplossingen eisen. "We begrijpen de bezorgdheden van de lokale bevolking. Informele vluchtelingenkampen kunnen nooit een goede oplossing zijn maar ook de opbouw van een officiële (overheids) kamp moet steeds de allerlaatste optie zijn om vluchtelingen een humane opvang te geven. Ook wij dringen aan op een structurele en vooral humane aanpak. Het gaat hier om mensen die gevlucht zijn voor verschrikkelijke situaties in hun thuisland.  Net daarom zijn ze ook zo gemotiveerd om door te gaan. Volgens hen is er geen andere keuze, dan naar het Verenigd Koninkrijk gaan”, legt D’Hulster uit.
 
Noch de politie, de Franse staat, de hulporganisaties, of het Verenigd Koninkrijk hebben een oplossing.  Behalve de 'wegjaagpolitiek' wordt geen enkele, andere structurele oplossing geboden. “Ondertussen kunnen we spreken van een humanitaire catastrofe. De officiële autoriteiten ontkennen dat er geweld is, maar er is op zijn  minst sprake van dagelijks pestgedrag. Bovendien hebben wij van enkele mensen in het kamp al getuigenissen gehoord over fysiek politiegeweld.” 
 
Ontbreken van basisinfrastructuur
In Grande-Synthe moeten honderden migranten het stellen met slechts 1 kraan met koud water. Voorts is er geen enkele vorm van sanitaire voorziening. Wie zich wil wassen, moet dat doen in het nabijgelegen meer. Vorige zondag hebben vrijwilligers van vzw Humain mensen hun tanden zien poetsen met water uit het meer.  Voedsel en medische bijstand komt opnieuw van burgers, vrijwilligers en hulporganisaties. Dit is een zoveelste traumatische ervaring voor mensen die al maandenlang op zoek zijn naar  een veilig onderkomen.
 
In Calais hebben hulporganisaties ervoor kunnen pleiten dat ze twee keer per dag voedsel mogen voorzien. De politie laat het toe, maar wie gegeten heeft, wordt opnieuw weggejaagd en niet zelden krijgen organisaties tegenstrijdige boodschappen over waar ze wel en niet mogen gaan staan om eten te bedelen. “Onze uiterste bezorgdheid gaat uit naar vrouwen en kinderen. Die zijn opnieuw bijzonder kwetsbaar voor seksueel misbruik en afpersing door onder meer smokkelbendes”, zegt D’Hulster nog. 
 
Vorige week werd een kleiner kamp in Steenvoorde, waar zo’n 150 personen verbleven, voor de derde maal in een korte tijd volledig vernield door de autoriteiten. Een groep van zo’n 60 personen, waaronder een tiental niet-begeleide minderjarigen, werd op een bus richting asielcentra gezet. Deze ochtend nog werden tientallen mensen in Puythouck weer opgeschrikt. Hun tenten werden vernield en meegenomen en er werd hen aangemaand op een bus te stappen die hen naar één van de Franse asielcentra brengt. Alsof je met dergelijke agressieve en repressieve maatregelen mensen kan dwingen om asiel aan te vragen. De situatie is helaas complexer en vraagt daarom een complexere aanpak”, zegt D’Hulster. “Bovendien hoorden wij afgelopen weekend nog een getuigenis van een Iraniër die op dezelfde manier in een asielcentrum in Amiens belandde. Hij vertelde ons over de slechte levensomstandigheden in het centrum waar veel te veel mensen in een kleine ruimte worden samengestoken geplaagd door ongedierte. Dit verklaart waarom velen vanuit de asielcentra terugkeren naar de ‘jungles’ in Noord-Frankrijk, op zoek naar een menswaardig bestaan.” 
 
Nieuw Frans migratieplan is bestendiging en versteviging van het jarenlange bestaande wegjaag- en afschrikbeleid
Er is geen verandering in zicht, ook niet nu de nieuwe Franse regering een versteviging aankondigde van het huidige migratieplan. Het ziet er naar uit dat de huidige Franse regering verder bouwt aan het wegjaag- en afschrikbeleid dat gevoerd wordt in Noord-Frankrijk.  Het Franse migratieplan, dat vorige week werd voorgesteld,  is er o.a. op gericht om striktere tijdslimieten te hanteren bij asielaanvragen, implementeert dwangmaatregelen om mensen makkelijker te verwijderen en om het opzetten van vluchtelingenkampen te voorkomen.  De Franse eerste minister Edouard Philippe houdt vast aan het idee om de aanwezigheid van asielzoekers te voorkomen in Frankrijk.  Het toekomstgericht migratieplan biedt op geen enkele manier antwoorden op de situaties in Calais & Duinkerke waar al jarenlang mensen moeten leven in ellendige omstandigheden. Vzw Humain dringt dan ook aan op een directe herziening van het migratiebeleid van de huidige regering.  
 
“We pleiten voor een beleid waar wél rekening wordt gehouden met de problematische en nefaste gevolgen voor de gestrande vluchtelingen in Noord-Frankrijk”, besluit D’Hulster. 
 

Gepubliceerd op 20 juli 2017 door  Stiene Ravn, Sofie D'Hulster en Patrick Legein

Foto's:  vzw HUMAIN

 

Deel dit bericht via sociale media